‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎ตอนที่แล้วเริ่มด้วย ‎งานแสดงภาพวาดของคาโอริ
‎คนเยอะมากเลย
‎- แถวยาวออกนอกประตูเลยค่ะ ‎- เหลือเชื่อเลย
‎(คาโอริ 29 ปี)
‎ส่วนรุกะก็ได้ไป ‎เวิร์กช็อปการแสดงครั้งแรก
‎พูดอย่างกับเด็กได้ไปแสดงความสามารถ
‎- เวิร์กช็อปแรกของเขาเลยนะ ‎- รุกะเหมือนลูกโทริจังเลย
‎เขาพยายามแสดงเป็นครั้งแรก
‎- ใช่ค่ะ เขาพยายาม ‎- นี่ครั้งแรกของเขานะคะ
‎(รุกะ 20 ปี)
‎ระหว่างฝึกแสดง ‎เขาหยุดหัวเราะไม่ได้เลย
‎ต่อยช้ากว่าคนอื่นด้วยนะครับ
‎เขาอาจจะช้าไปนิด ‎แต่คนเพิ่งฝึกก็แบบนี้แหละค่ะ
‎เราได้เจอเอเวียงอีกครั้ง ‎หลังจากห่างหายไปนานนะคะ
‎ยูสุเกะยังไม่ยอมแพ้นะครับ
‎แล้วตัดสินใจหรือยัง ‎ว่าจะไปเทศกาลดอกไม้ไฟไหม
‎ผมอยากจะ...
‎(ไอซาวะ ยูสุเกะ 20 ปี ‎นักเล่นอูคูเลเล่ อีเด็น ไค)
‎ให้ครั้งนี้เป็น ‎ความทรงจำสุดท้ายกับเธอ
‎- เขาจะชวนอีกเหรอ ‎- จะชวนเธอเดตครั้งที่สองเหรอ
‎- น่าจะอย่างนั้น ‎- ไม่ยอมแพ้เลย
‎ฮารุกะเบรกไว้แล้วนะครับ ‎แต่ยังไม่ได้ตอบชัดเจนว่าไม่
‎- ก็ลุยเลย ‎- ใช่
‎เทศกาลดอกไม้ไฟมีแค่ช่วงหน้าร้อนด้วย
‎ต่อให้เขาผิดหวังอีก ‎ก็ถือเป็นความทรงจำดีๆ นะครับ
‎ผมว่าเธอจะปฏิเสธครับ ‎แล้วเราก็จะเห็นเขานั่งคนเดียว
‎นั่งกินปลาไหล อยู่ญี่ปุ่นทั้งที
‎- ก็ดีนะ ‎- ของอร่อยช่วงหน้าร้อน
‎แล้วเขาจะรับมือกับฮอร์โมนพลุ่งพล่าน ‎จากปลาไหลยังไงล่ะครับ
‎- เศร้าจริง ‎- ใช่
‎ผมนึกภาพเขาค่อยๆ ยกฝาปิดออก
‎ตอนวางฝาบนโต๊ะคงดังน่าดู ‎เพราะอยู่เงียบๆ คนเดียว
‎ได้เจอสมาชิกใหม่แล้วด้วย
‎- สัปดาห์ที่แล้วสมาชิกใหม่ย้ายเข้า ‎- เอมิกะ
‎คุณมิซึโกชิ เอมิกะ
‎ทำงานอะไรเหรอคะ
‎- จริงๆ ยังเป็นนักศึกษาอยู่ค่ะ ‎- อ๋อ ค่ะ
‎(เอมิกะ 21 ปี)
‎- อายุประมาณ 18 เหรอ ‎- เปล่าค่ะ
‎ตอนนี้ 21 แล้ว
‎- เธอน่ารักมากเลย ‎- สวยแบบพิมพ์นิยม
‎ในความคิดผม เธอเป็นผู้หญิงแบบที่ ‎กลับไปคุยกับเพื่อนสนิทแล้วว่า
‎"เทอร์เรซ เฮาส์นี่ที่สุดเลยเว้ยแก"
‎พอจะนึกภาพออก
‎- อาจจะมีสองบุคลิก ‎- เห็นด้วย
‎"ในบ้านมีฝรั่งด้วยนะยะ"
‎- แล้วก็มีเปปเป้ ‎- เปปเป้
‎จูเซปเป้ ดูราโต้ อายุ 26 ปี
‎- เป็นนักวาดการ์ตูนมาจากอิตาลี ‎- เท่มาก
‎ผมกำลังจะลงการ์ตูนชุด
‎- การ์ตูนชุดเลยเหรอ ‎- งานแรกเลย
‎(จูเซปเป้ 26 ปี)
‎ลงบิ๊กคอมิกสปิริตเป็นรายสัปดาห์
‎- โอ้โฮ สุดยอด ‎- จริงเหรอ
‎เขาเป็นผู้ช่วยนักวาดการ์ตูน ‎มีคติการทำงานที่ดีนะคะ
‎แล้วก็ถ่ายแบบหาค่าเช่าบ้าน
‎ได้ยินว่าบนโลกนี้มีหลายคน ‎ที่อยากเป็นนักวาดการ์ตูน
‎เขาตามฝันจนเป็นจริง
‎เขาตั้งใจไว้แล้วว่า ‎จะเป็นนักวาดการ์ตูน
‎แล้วเขาก็ชวนคุยเก่ง ‎สร้างบรรยากาศในบ้านได้ดีเลย
‎จริงค่ะ
‎- รุกะก็ทำพาสต้าเป็นนะ ‎- ทำเป็นเหรอ
‎จานเด็ดของเขาคือพาสต้าบร็อกโคลี
‎- ใส่แค่บร็อกโคลีเหรอ ‎- ครับ แค่บร็อกโคลี
‎แต่มันเริ่มแบบนั้นล่ะ ‎คาโบนาราก็เริ่มแบบนั้นเหมือนกัน
‎อีก 100 ปี พาสต้าบร็อกโคลี ‎อาจจะเป็นเมนูดังก็ได้
‎- พาสต้าบร็อกโคลีของรุกะ ‎- อือ อาจเป็น...
‎- จานเด็ด ‎- ใช่ จานหลักเลย
‎ผมจะรอวันนั้น
‎- จะอยู่นานขนาดนั้นเลยเหรอ ‎- ป่านนั้นตายแล้วมั้ง
‎ผมจะอยู่จนกว่าจะดัง
‎ที่เขาคุยเก่งขนาดนี้ ‎สมเป็นเอกลักษณ์ของคนอิตาลี
‎เขาไม่ได้เปลี่ยนเรื่อง ‎แต่หาเรื่องอื่นมาพูดเสริม
‎- เพื่อไม่ให้คนอื่นขายหน้า ‎- ให้เกียรติทุกคน
‎แล้วก็มีรุกะ ‎ที่คิดว่าเขาให้กำลังใจจริงๆ
‎และสาบานจะอยู่ไปอีกร้อยปี
‎- เปปเป้ยังไม่รู้ความประหลาดของรุกะ ‎- ใช่
‎เขายังไม่ได้สัมผัสพาสต้าบรอกโคลี
‎ไม่มีรสชาติเลยนะ เปปเป้
‎เขาลบล้างวัฒนธรรมที่สืบทอดมานาน ‎ของบ้านเกิดนายด้วยอาหารจานเดียว
‎(สัปดาห์ที่ 16)
‎(จูบแรกรสส้ม)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(ปี 2016 จบจากพาณิชยการอัตสึกิ)
‎(ปี 2016 เข้าเรียนคณะศิลปศาสตร์ ‎มหาวิทยาลัยเจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(ความสัมพันธ์ล่าสุด โสดมาปีครึ่ง)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎เป็นไงบ้าง
‎- สบายดีค่ะ ‎- นอนได้ไหม
‎หลับสนิทเลยค่ะ
‎- เคยใช้นี่ไหม ‎- ไม่เคยค่ะ
‎ใช้ทำกาแฟน่ะ เอสเพรสโซ่
‎ฉันไม่ดื่มกาแฟน่ะค่ะ
‎- ไม่ดื่มเหรอ ‎- ไม่ดื่มเลย ฉันกินอะไรเหมือนเด็ก
‎กินเหมือนเด็กเหรอเนี่ย
‎วันนี้ออกจากบ้านกี่โมงคะ
‎เดี๋ยวต้องไปแล้ว ฉันจะดื่มกาแฟ...
‎- เหรอคะ ‎- ต้องไปถึงก่อนสิบโมง
‎- ฉันขี่จักรยานไป ‎- จักรยานเหรอ
‎ใช่
‎- ใกล้ขนาดนั้นเลย ‎- ระยะทางพอได้
‎ดีจัง
‎สงสัยจะไม่รอด
‎ใช้กับเตาไฟฟ้าไม่ได้เหรอ
‎- ไม่ ฉันว่าฉันคงไม่รอด ‎- แต่ว่า...
‎ไม่มีอะไรออกมาเลย
‎- หือ... ‎- ไว้ค่อยหาข้อมูลในเน็ต
‎- ปกติใช้เตาแก๊สเหรอ ‎- ใช่ๆ
‎- แล้วกาแฟก็จะออกมาจากนี่ ‎- ใช่
‎- ปกติเร็วมากเลยนะ ‎- แต่ใช้กับเตาไฟฟ้าไม่ได้
‎ถ้าไม่ได้ดื่มเอสเพรสโซ่...
‎- เหมือนเริ่มวันไม่ได้ใช่ไหม ‎- ฉันอยู่ไม่ได้
‎แวะร้านสะดวกซื้อไหม
‎นั่นสิ ไว้ซื้อจากที่นั่นแทน
‎คงยังชงกาแฟจากอันนั้นไม่ได้
‎แล้วเจอกัน
‎- โชคดีค่ะ ‎- ไปแล้วครับผม
‎(ฮามาดะยามะ โตเกียว)
‎(สิบโมง)
‎(โค่ย โตะ คกไก)
‎(จูเซปเป้ ดูราโต้ 26 ปี ‎นักวาดการ์ตูน)
‎(มาจากอาบรุซโซ อิตาลี ‎อายุ 16 ฝันอยากเป็นนักวาดการ์ตูน)
‎(ปี 2014 จบจาก ม.คาฟอสการี ‎ปี 2015 ย้ายมาญี่ปุ่น)
‎(ปี 2018 ได้รับรางวัลชมเชย ‎จากบิ๊กคอมิกสปิริต)
‎(ความสัมพันธ์ล่าสุด หนึ่งปีก่อน)
‎(นิชิ เคโกะ นักวาดการ์ตูน)
‎- อ.นิชิครับ ‎- ว่าไง
‎ตรงนี้ใช้สกรีนโทนอันไหนดีครับ
‎- ใช้สกรีนโทนเบอร์ 72 นะ ‎- เบอร์ 72
‎ขอบคุณครับ
‎ที่มาญี่ปุ่นนี่ ‎อยากเป็นนักเขียนแบบไหนเหรอ
‎- ความฝันผมธรรมดามากเลย ‎- อือ
‎อยากให้คนอื่นหัวเราะเยอะๆ
‎- แค่นั้นเลยครับ ‎- จริงเหรอ
‎พอคิดว่าจะทำยังไงให้คนหัวเราะได้
‎- การ์ตูนก็เป็นตัวเลือกที่ดี ‎- อือ
‎ผมก็เลยเขียนการ์ตูนแนวตลก
‎แล้วรู้เรื่องการ์ตูนญี่ปุ่นจากไหน
‎อยู่ๆ ผมก็เจอครับ
‎แล้วพอได้อ่านก็ติดมาก
‎เริ่มคิดว่าตัวเอง ‎จะวาดได้แบบนั้นไหมนะ
‎ผมก็เลยลองวาดการ์ตูนแล้วให้เพื่อนดู
‎เพื่อนหัวเราะกันใหญ่
‎ผมลืมความรู้สึกตอนนั้นไม่ลงเลย
‎การได้ทำสิ่งนั้นเป็นอาชีพ ‎เหมือนเป็นงานที่ดีที่สุดเลย
‎ผมยังไม่เจอนักวาดการ์ตูน ‎ที่ประสบความสำเร็จในอิตาลีเลย
‎ฉันประทับใจในความตั้งใจของนาย ‎ที่ย้ายมาถึงญี่ปุ่นนะ
‎- ครับ ผมมาไกลมากเลย ‎- ใช่
‎ผมยังแทบไม่เชื่อเลย ‎ใช้เวลานานมากจริงๆ
‎อือ
‎(สามทุ่มครึ่ง)
‎- หิวไหม ‎- นิดหน่อย
‎งั้นกินนี่ไหม
‎อะไรเหรอ
‎อาจารย์ที่ฉันทำงานด้วย ‎ทำให้กินเป็นมื้อกลางวัน
‎- ทำอาหารให้ด้วยเหรอ ‎- ใช่
‎แต่ฉันกินไม่หมด
‎- กินได้เลย ‎- เยี่ยมเลย
‎น่าจะมีสเต๊กด้วย
‎- ว่าไง ‎- น่ากินจัง
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎กำลังจะทำงานเหรอ
‎ฉันวาดงานให้เขาอยู่ ภาพประกอบของ...
‎ชื่ออะไรแล้วนะ
‎ชิบามาตะ
‎ว้าว จริงเหรอ ดูดีมากเลย ขอบคุณมาก
‎- โอ้โฮ ดีจัง ‎- ชอบใช่ไหม ไชโย
‎- เอาไว้ทำอะไรเหรอ ‎- ภาพประกอบ
‎- ของบทความที่โชเฮเขียนน่ะ ‎- อ๋อ ว้าว
‎เธอวาดให้ฉัน
‎อยากเห็นการ์ตูนนายจัง
‎- เหรอ ‎- มีไหม
‎นี่ไง
‎- โอ้โฮ ‎- เอ๊ะ เดี๋ยวก่อน
‎- นี่การ์ตูนชุดเรื่องใหม่เหรอ ‎- ใช่ สามตอนแรก
‎- เราขออ่านได้ไหม ‎- เอาสิ
‎- เราอ่านได้เหรอ ‎- อยากได้ความเห็นเหมือนกัน
‎- นี่สตอรี่บอร์ดเหรอ ‎- ใช่ๆ
‎เปิดทางนี้ใช่ไหม
‎เพิ่งเคยเห็นสตอรี่บอร์ดครั้งแรกเลย
‎ได้มาจากบรรณาธิการเหรอ
‎ใช่ นั่นคือรายละเอียดที่ฉันต้องแก้
‎อือ...
‎เรื่องเหมือนที่นายเล่าเมื่อวานเลย ‎หนุ่มอิตาลีขี้อาย
‎- อือ ใช่ ‎- น่าสนใจจัง
‎นี่เรื่องตัวเองเหรอ
‎ก็อ้างอิงจากชีวิตฉัน ‎แต่ส่วนใหญ่ก็เรื่องแต่งนะ
‎นายเรียนศิลปะจากที่ไหนเหรอ
‎- ไม่ได้เรียนเหรอ ‎- ไม่ได้ไปเรียนจริงจังนะ
‎ฉันอ่านการ์ตูนแล้วก็เริ่มจากตรงนั้น
‎เรียนมาแบบนั้นล่ะ
‎- วาดเก่งมากเลย ‎- เนอะ
‎ดูรายละเอียดตรงนี้สิ
‎นายเริ่มจากการวาดตาม ‎นักวาดการ์ตูนที่ชอบหรือเปล่า
‎- ใช่ ‎- เหรอ
‎ฉันได้รับอิทธิพล ‎จากนักวาดการ์ตูนหลายคนเลย
‎แต่คนที่ฉันประทับใจที่สุดคือ ‎มัตสึโมโตะ ไทโย
‎- มัตสึโมโตะ ไทโย ‎- คนนั้นล่ะ
‎บรรณาธิการเคยบอกฉันว่า ‎"อย่าวาดเหมือนอ.มัตสึโมโตะสิ"
‎งานคล้ายของเขาไปหน่อยใช่ไหม
‎ใช่ แต่ฉันคิดว่า ‎เจอสไตล์ของตัวเองแล้วนะ
‎- แล้วเจอสไตล์ของตัวเองได้ไง ‎- ก็...
‎- ก็วาดเยอะๆ ‎- วาดเยอะๆ เหรอ
‎ใช้เวลานานไหม ‎กว่าจะเจอสไตล์ของตัวเอง
‎ฉันเริ่มวาดตั้งแต่อายุ 16
‎- ก็สักสิบปีมั้ง ‎- สิบปีเลย
‎พอเห็นนายขำแล้วก็ดีใจนะ
‎- ตลกนะ มุกฮามาก ‎- มีพวกคำพ้องเยอะเหรอ
‎ใช่ เป็นการ์ตูนคอเมดี้เรื่องแรก
‎ดีใจจังๆ
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- กลับมาแล้วค่ะ
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- ยินดีที่ได้รู้จัก
‎- จริงด้วย ‎- ได้เจอกันสักที
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก เปปเป้ครับ ‎- ยินดีที่ได้รู้จัก
‎- เปมเป้เหรอ ‎- เปปเป้
‎- เป๊ะ... ‎- เปปเป้
‎พีพี
‎- พี ‎- พีอีพีพีอี
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก ฮารุกะค่ะ ‎- จูเซปเป้ครับ เปปเป้ก็ได้
‎- เขาเป็นนักวาดการ์ตูน ‎- จริงเหรอ สุดยอด
‎- โอ้โฮ ‎- การ์ตูนดีมากเลย
‎- ตลกมาก ‎- นี่การ์ตูนเขาเหรอ
‎- สไตล์สมจริงมากเลย ‎- เหรอ
‎นี่แค่สตอรี่บอร์ด แต่ก็ดูดีแล้ว
‎ไว้เธอมาอ่านนะ สนุกดี
‎จะได้เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อคนอิตาลี
‎ของฉันเปลี่ยนแน่นอน
‎ว่าไง ทำอะไรอยู่
‎โทษที ฉันว่าจะคุยเรื่องพรุ่งนี้น่ะ
‎จะพูดยังไงดี ฉันคิดหนักมากเลย
‎แต่พอได้รู้ว่า ‎นายรู้สึกกับฉันยังไง...
‎ฉันรู้ว่าฉันตอบรับ ‎ความรู้สึกนายไม่ได้
‎ก็เลยคิดว่าไม่ควรไป ‎เทศกาลดอกไม้ไฟกับนาย
‎ฉันคิดเรื่องนี้หนักมากเลยล่ะ
‎อือ...
‎(วาตานาเบะ คาโอริ 29 ปี ‎นักวาดภาพประกอบ)
‎(มัตสึซากิ โชเฮ 25 ปี นักแสดง)
‎(โอคุยามะ ฮารุกะ 24 ปี นักแสดง)
‎(นิชิโนอิริ รุกะ 20 ปี ‎พนักงานพาร์ตไทม์)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(จูเซปเป้ ดูราโต้ 26 ปี ‎นักวาดการ์ตูน)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(ห้าทุ่มครึ่ง)
‎- ต่างกันนิดหน่อยนะ ‎- กลิ่นตึกต่างๆ
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- กลิ่น...
‎- ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- ยินดีที่ได้รู้จัก
‎- เอมิกะค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- ฮารุกะค่ะ
‎- น่ารักจัง ‎- น่ารักเหมือนกัน
‎ไม่กล้าสบตาเลย
‎พอแค่นี้ก่อนแล้วกันนะ
‎- อือ ‎- พรุ่งนี้เช้ามาทำต่อ
‎- ราตรีสวัสดิ์ ทุกคน ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎ราตรีสวัสดิ์
‎- ราตรีสวัสดิ์ ‎- ราตรีสวัสดิ์
‎วาดรูปเหมือนกันหรือเปล่า
‎ผมก็วาดเรื่อยๆ เนอะ
‎- พักหลังนี้... ‎- ไม่เคยเห็นนายวาดรูปเลย
‎- เขาก็วาดบ้างนะ ‎- เหรอ ไม่รู้เลย
‎- นายซื้ออุปกรณ์วาดภาพมานี่ ‎- อือ
‎ไม่ได้ใช้เหรอ
‎- ก็ใช้นะครับ ‎- ใช้เหรอ
‎แล้ววาดอะไร
‎เดดพูลกับ...
‎ผมวาดภาพในอนาคตอยู่ ‎คิดว่าเรียกแบบนั้นนะ
‎- ภาพในอนาคตเหรอ ‎- อือ วางแผนอนาคตครับ
‎อ๋อ จ้ะ
‎แล้วได้เรียนอะไรไหม
‎- กับคาโอริน่ะ ‎- ไม่เลย
‎- ผมแค่นั่งดูพี่เขา ‎- คนใหม่ก็วาดภาพใช่ไหม
‎อือ เปปเป้ก็วาด
‎รุกะ ยังเขินอยู่เหรอ ‎ตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ
‎เปล่าครับ
‎- เขินสิ เขาทำตัวแปลกๆ เนอะ ‎- นายไม่เป็นตัวของตัวเอง
‎เงียบกว่าปกติ
‎- มีอะไรแน่เลย ‎- อย่าทำให้เขาเขินเลยน่า
‎- ผมไม่ได้เขินนะ ‎- ไม่เขินก็ได้
‎ขึ้นข้างบนแล้วนะ
‎รุกะ ขอดูภาพวาดบ้างได้ไหม
‎เอ๊ะ ภาพวาดเหรอ
‎รอก่อนนะ ขอไปหยิบก่อน
‎นี่แหละ
‎นี่...
‎ถ้ามองแวบแรก
‎จะเหมือนเด็กวาดเลยใช่ไหม
‎แต่มีเรื่องซ่อนอยู่ในนี้นะ
‎เรื่องอะไรเหรอ
‎ในมุมนี้ มีมุมนอกโลก...
‎เพิ่งเห็นว่ามีอะไรตรงนั้นด้วย
‎ใช่ มีสัญลักษณ์ซ่อนอยู่มากมาย
‎เรื่องนี้อยู่นอกโลกนะ
‎มีคนมองจากมุมนี้
‎คิดว่าเห็นคน ‎แต่จริงๆ แล้วเป็นหุ่นกระบอก
‎เราเห็นกองทัพบุกมา
‎เพื่อเอาชนะหุ่นกระบอก
‎อันนี้คล้ายกับภาพที่แล้ว ‎ฉันยังวาดไม่เสร็จ
‎คิดว่าไง
‎คนนี้...
‎- เป็นเพื่อนคนหนึ่งของฉัน ‎- อือ
‎เป็นไงบ้าง
‎อือ...
‎อันนี้เป็นผลงานใหม่ของฉัน
‎- สไปเดอร์แมนเหรอ ‎- ใช่
‎เหรอ...
‎ชื่อเธอสะกดยังไงเหรอ
‎ลองทายสิว่ามีคันจิกี่ตัว
‎คันจิที่แปลว่าดอกไม้
‎"กะ" เหรอ อือ ใช้คันจิตัวนั้น
‎งั้นก็เหมือนฮารุกะ
‎แต่ของฉันไม่ใช่ ‎คันจิที่แปลว่าดอกไม้หรอก
‎ซับซ้อนกว่านั้น
‎งั้นฉันเขียนไม่เป็นแล้ว
‎คันจิที่แปลว่า "อาหารจีน"
‎- อาหารจีนเหรอ ‎- อือ
‎ตัวสุดท้ายของ "อาหารจีน"
‎เขียนยังไงแล้วนะ
‎เพิ่งสังเกตอะไรเพี้ยนๆ ได้ล่ะ
‎ดูนี่สิ
‎ฉันเขียนชื่อเธอแบบต่อๆ กัน
‎แล้ว...
‎ชื่อฉันซ้อนอยู่ตรงกลางเฉยเลย
‎- จริงด้วย ถ้าปิดตรงนี้ใช่ไหม ‎- ครับ
‎สุดยอด
‎นี่งานวาดของฉันล่ะ
‎ขอบคุณที่เอามาให้ดูนะ
‎(บ่ายโมง)
‎นี่เก้าอี้พิเศษเหรอ
‎นี่เหรอ ใช่
‎- เอาไว้วาดการ์ตูนเหรอ ‎- ใช่
‎กำลังวาดให้ทันกำหนดใช่ไหม
‎- อือ ต้องเอาไปประชุมอาทิตย์หน้า ‎- โอ้โฮ
‎กำลังปรับส่วนที่แก้ให้สมบูรณ์
‎- อันนี้คือการ์ตูนชุดที่จะลงใช่ไหม ‎- อือ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎หน้าบวมมากเลย
‎ฉันเห็นเธอใช้ไม้นวดหน้าอยู่
‎- เห็นการ์ตูนนี่หรือยัง ‎- เห็นแล้ว
‎- นี่ภาพวาดของรุกะ ‎- รุกะก็วาดภาพเหรอ
‎- เขาทิ้งไว้ตรงนั้น ‎- ขอดูหน่อยๆ
‎ฉันชอบนะ
‎สไตล์เด็กๆ หน่อย
‎- ใสๆ ‎- เหมือนวาดเล่นๆ ในสมุด
‎ศิลปินหลายคนใช้เส้นแบบนี้นะ
‎ตอนแรกวาดให้ดี แล้วค่อยลดความเนี้ยบ
‎ตั้งใจทำแบบนั้น
‎ปิกัสโซก็ทำแบบนั้น
‎เพราะเขาอยากบันทึก ‎ความบริสุทธิ์ในวัยเด็ก
‎เป็นความท้าทายที่ใหญ่สุดของเขาเลย
‎เราวาดภาพให้เก่งได้ไม่ยาก
‎แต่กลับไปวาดแบบพื้นๆ นี่ยากกว่า
‎- ฉันไม่รู้เลย ‎- ปิกัสโซเป็นแบบนั้น
‎ฉันขอให้เขาเอาภาพวาดให้ดูเอง
‎แต่ไม่รู้จะแสดงออกยังไง
‎ไม่ได้คิดว่าจะเจองานแบบนี้
‎อันนี้อะไรน่ะ
‎- เขาบอกว่าเวลาเขียนชื่อฉัน ‎- มีหัวใจด้วย
‎เขาบอกว่าเวลาเขาเขียนชื่อฉันติดกัน ‎แล้วถ้าปิดตรงนี้...
‎มีชื่อเขาอยู่ในนั้น ‎แล้วเขาถามว่าฉันเห็นไหม
‎น่ารักจัง
‎เขาชอบเธอแล้วล่ะ
‎ไม่นะ เขาอยากได้ความเห็นเรา ‎ทำไงดี อย่าเลย
‎- ไม่นะ ไปให้พ้น ‎- มากันแล้ว
‎- ได้เวลาเราแล้ว ‎- เอาล่ะ
‎- ใครเริ่มที ‎- ใครช่วยที
‎- ไม่เอา ไม่อยากเริ่ม ‎- ใครก็ได้
‎ไม่มีใครอยากกระบองเปื้อนเลือดหรอก
‎ยากแท้หยั่งถึงมาก
‎เขาช่างกล้าไปซื้อ ‎อุปกรณ์วาดภาพกับคาโอริ
‎ผมเห็นอะไรบางอย่างนะ
‎ตอนรุกะบอกว่าเขาวาดภาพอนาคต
‎ว่าเขาเขียนถึงอนาคตของตัวเอง
‎ฮารุกะตอบว่า "อ๋อ" แล้วก็เดินออกไป
‎ผมคิดว่า "ไม่อยากเห็นภาพวาดเหรอ"
‎แต่เธอรู้จักเขาดี ‎และรู้ว่าจะเป็นยังไง
‎- อือ ‎- เธอคิดว่า
‎"ฉันไม่อยากทนนั่งดูอีกแล้ว"
‎เธอเลยบอกเขาว่า "เก่งมาก" ‎แล้วรีบหายตัวไปเลย
‎- แต่เอมิกะไม่รู้เรื่อง ‎- ติดกับเต็มๆ
‎- เธอก้าวเข้ามา ‎- เธอเหยียบเต็มๆ
‎แล้วก็เจอฉากที่ประสาทจะกิน
‎เหมือนเธอเจอตู้เสื้อผ้า ‎ที่น่าเปิดมาก
‎แต่พอเปิดออกมาแล้วเจอซากศพ
‎- ท่าทางเธอบอกแบบนั้น ‎- ใช่เลย
‎ผมวาดรูปแย่พอๆ กับรุกะล่ะ
‎- อือ เราจำได้ ‎- อือ บอกเลยว่าจริง
‎แต่ผมรู้ว่าถ้าคนเห็นภาพวาดของผม ‎ทุกคนจะขำ
‎ผมก็คงจะพูดประมาณว่า ‎"ฉันวาดภาพแย่มากเลยใช่ไหม"
‎แต่รุกะใสซื่อมาก...
‎เขาอยากให้ดูแล้วก็อธิบายรายละเอียด
‎อยู่ดีๆ เขาก็เขียนชื่อเธอ
‎แล้วบอกว่าในชื่อเธอมีชื่อเขาด้วย
‎เธอตอบรับแล้วก็จบแค่นั้น
‎แต่วันรุ่งขึ้น พวกเขาเห็นว่า ‎เขาเขียนเป็นยี่สิบอันเลย
‎- หา โอ๊ย ‎- น่ากลัวมาก หลอนสุดๆ
‎เขาเขียนชื่อเธอหลายครั้งมาก
‎ถ้าเขาพยายามวาดแบบปกติ
‎ก็คงดูดี แล้วก็คงดูเท่นะครับ
‎ก็จริง แต่เปปเป้ตีความออกมา ‎แบบใจดีมากนะครับ
‎ถึงศิลปินจะอยากกลับไป ‎วาดภาพแบบพื้นๆ ก็ทำไม่ได้แล้ว
‎สไตล์ของรุกะต้องจารึกไว้นะครับ
‎ในมุมมองของเขา ‎รุกะไม่ได้เป็นศิลปินที่แย่
‎มีวิธีในการมองโลก ‎ที่รุกะคนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจ
‎ผมว่ารุกะไม่ได้มี ‎ทักษะทางศิลปะดีเด่นอะไรหรอก
‎รุกะคงเคยเข้าไปในโลกกลับด้าน ‎เหมือนในเรื่องสเตรนเจอร์ ธิงส์
‎- เขาไปมาแล้วแน่นอน ‎- เป็นคนที่นั่น
‎ถ้าพูดแบบนั้นก็ดูมีเหตุผลนะคะ
‎ในโลกกลับด้านต้องมีสไปเดอร์แมนแน่ๆ
‎รุกะรู้ ก็เลยบอกว่าอยากเป็น ‎สไปเดอร์แมน
‎เขาไม่เข้าใจเลยว่า ‎ทำไมคนอื่นไม่เข้าใจความฝันเขา
‎- ก็จริง ‎- เขาพูดว่า
‎รู้สึกเหมือนพยายามอธิบายแล้ว ‎แต่ก็ไม่มีใครเข้าใจ
‎ในสเตรนเจอร์ ธิงส์ก็เหมือนกัน ‎ทุกคนมองเป็นเรื่องตลก
‎ตอนพูดถึงโลกกลับด้าน
‎- อือ เขามาจากโลกกลับด้าน ‎- ใช่แน่ๆ
‎โลกกลับด้านเหรอ ‎ถ้าเราสะกดชื่อเขาจากหลังไปหน้า
‎เราก็จะได้คำว่า "กะรุ ริอิโนชินิ"
‎เหมือนคาถาเลย
‎กะรุ ริอิโนชินิ
‎กะรุ ริอิโนชินิ...
‎เดี๋ยวนะ
‎ไม่มีความหมายนี่นา
‎- ไม่ได้อะไรเลย ‎- คุยไปอย่างนั้นเอง
‎อยากให้เป็นคำในภาษาอื่นสักหน่อย
‎เรามัวแต่คุยกันเรื่องรุกะ
‎- ยูสุเกะถูกทิ้งแบบไม่ไยดีเลย ‎- ใช่
‎เราใจดีให้เขาถูกทิ้งออกกล้องก็ได้
‎เนอะ ฮารุกะไม่แม้แต่จะบอกต่อหน้า
‎ถ้าจะปฏิเสธ ก็อย่าอ่อยเขาสิ
‎นั่นแหละประเด็น ยูสุเกะมีความหวัง
‎"คนน่ารักแบบคุณก็ดีนะ ‎แต่ไม่ใช่สเปกฉัน"
‎บอกตรงๆ แบบนี้ยังดีกว่า
‎ถ้าเป็นผมคงคิดหนักเลยว่า ‎นี่เป็นคนยังไงนะ
‎- อือ ก็จริง ‎- ถ้าคุยกันสองต่อสอง ใครจะพูดว่า
‎"ฉันชอบคนที่น่ารักเหมือนสัตว์ ‎แต่คุณไม่เหมือนเลย"
‎"คุณเป็นคนธรรมดา
‎ดาดๆ มากเลย"
‎หวังว่าฮารุกะ ‎จะได้เรียนรู้อะไรบ้างนะ
‎ว่าเธอออกตัวแรงมาก
‎และอาจทำให้คนอื่นเข้าใจเธอผิด
‎แต่ก็ดูฮารุกะไม่ได้ชอบเปปเป้นะครับ
‎- ดูจากการแสดงออก ‎- ไม่ค่อย
‎แต่เธอได้เห็นเขาแค่ตอนใส่แว่น
‎กับภาพจำของนักวาดการ์ตูน
‎ถ้าเขาแต่งตัวดีๆ ‎อาจจะดึงความสนใจเธอได้
‎อาจจะตกใจในความต่าง
‎เธอคงสติหลุดถ้าเห็นเขาใส่สูท ‎แล้วก็จัดทรงผมดีๆ
‎- เรายังไม่เห็นโหมดนายแบบของเขา ‎- จริงด้วย
‎ผมว่าเปปเป้แต่งตัวมีเสน่ห์นะครับ
‎- ตอนเช้าเซ็กซี่มาก ‎- ชอบเหมือนกันค่ะ
‎ทำให้เขาดูถ่อมตัวดี
‎- เนอะ ‎- น่ารักมาก ชอบเปปเป้ใส่แว่น
‎เขาค้อมหลังนิดๆ ทำให้ดูติดดินดีนะ
‎เขาไม่เคยยืนเชิดอก
‎นั่นคือความแตกต่างของเขา ‎กับจีโรลาโม ปันเซตตา
‎จีโรลาโมไม่เคยไม่เชิดอกเลย
‎(จีโรลาโม ปันเซตตา)
‎เขาเดินลงบันไดแล้วก็ตะโกน ‎"เชา เชา" ไปด้วย
‎ใช่ เป๊ะมาก
‎(ทุ่มครึ่ง)
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับกลับ
‎ทำไมแอปเปิ้ลมันเยอะขึ้นล่ะ
‎วันนี้เขาให้แอปเปิ้ล ‎เยอะกว่าเดิมเหรอ
‎- อือ อาจารย์ให้มา ‎- ของนายเหรอ
‎- เป็นของขวัญจากอาจารย์เหรอ ‎- อือ
‎เหรอ อันนี้ก็ของนายเหมือนกัน
‎- อะไรน่ะ ‎- ฉันเอาพีชมา กินสิ
‎- ใหญ่มากเลย ‎- ลองไหม
‎เคยกินพีชญี่ปุ่นไหม
‎- อือ เคยกินนะ ‎- จริงเหรอ
‎- อร่อยใช่ไหม ‎- ใช่ ขอบคุณ
‎ปอกสักลูกไหม
‎- มากินกันเถอะ ‎- อยากให้ปอกให้ไหม
‎- จริงเหรอ ‎- อือ
‎- ใจดีจัง ‎- ที่ยุโรปกินเปลือกด้วยไหม
‎- ปกติปอกเปลือกนะ ‎- เนอะ ได้เลย
‎ขอบคุณนะ
‎- ขอบคุณที่ปอกให้นะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ปกติดื่มเหล้าไหม
‎ก็ได้ไม่เยอะนะ แต่ดื่มได้
‎- ดื่มไหมตอนนี้ ‎- ตอนนี้เหรอ ได้สิ
‎- ดื่มอะไรดี เบียร์ไหม ‎- ฉันซื้อมาอยู่
‎- มีอะไรบ้าง ‎- ฉันทำค็อกเทลเป็นนะ
‎จริงเหรอ
‎- อยากลองจัง ‎- อยากดื่มเหรอ
‎- อยากดื่มค็อกเทลเหรอ ‎- อือ แรงไหม
‎- ไม่เลย หวานๆ ‎- หวานเหรอ งั้นขอแก้วหนึ่ง
‎- รู้จักคัมปารีไหม รสชาติแบบนั้นล่ะ ‎- อือ โอเค
‎- รู้จักค็อกเทลชื่อสปริตซ์ไหม ‎- ไม่นะ
‎- เราใส่พีช... ‎- ใส่แกนด้วยไหม
‎อือ ก็ได้นะ ก็จะเหมือนซังเกรีย
‎น่าอร่อย
‎- ได้ใช้พีชให้เป็นประโยชน์แล้ว ‎- อือ
‎- อันนี้เรียกว่าอาเปโรล ‎- รสชาติเป็นยังไงเหรอ
‎เหมือนส้มนะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง
‎- ก็เหล้าน่ะ ‎- อ๋อ
‎แล้วก็...
‎เรามีสปาร์กลิงไวน์แบบไม่หวานด้วยนะ
‎- โปรเซกโก ‎- รสส้มจริงด้วย
‎- เดี๋ยวฉันใส่ส้มไปด้วย ‎- อือ ดีเลย
‎แต่ใส่พีชก็ดีนะ อุตส่าห์ได้ของดีมา
‎ใส่พีชเลย
‎ค่ะ แต่เราใส่ส้มด้วยใช่ไหม
‎ใส่ทั้งสองอย่างเลยแล้วกัน
‎มีมะกอกด้วยเหรอ
‎อือ ส่วนหนึ่ง
‎ดูดีจัง
‎เอาทั้งสองอย่างเลยไหม ‎หรือจะใส่แค่ส้ม
‎ขอสองอย่างเลย ‎แต่ขอลองอันที่มีแค่ส้มก่อน
‎งั้นใส่ส้มก่อนนะ ได้
‎ดื่มที่นี่ไหม เคยไปดาดฟ้าหรือยัง
‎ยังไม่เคยขึ้นบันไดตรงนี้เลย
‎เอ๊ะ ไม่จริงน่า
‎ดาดฟ้าบรรยากาศดีมากเลย ‎แต่คงร้อนหน่อย
‎- มีดาดฟ้าด้วยเหรอ ‎- ไปดูสิ
‎บรรยากาศดีจัง
‎- ชนแก้ว ขอบคุณค่ะ ‎- ชนแก้ว ซาลูเต้
‎- ซาลูเต้เหรอ ‎- ซาลูเต้
‎มีอีกคำหนึ่งแต่มันหยาบ ‎ฉันเลยจะไม่พูด
‎- ทำไมล่ะ ‎- "ชิงชิง" เหมือนจู๋
‎เข้าใจแล้ว
‎อร่อยจัง
‎- ชอบเหรอ ‎- อือ อร่อยนะ
‎ไม่มีแฟนมานานหรือยัง
‎ก็นานแล้วนะ ‎ไม่ได้มีแฟนมาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว
‎- คนญี่ปุ่นเหรอ ‎- คนอิตาลีน่ะ
‎คบกันนานเลยล่ะ ประมาณสามปีครึ่ง
‎รักทางไกลเหรอ
‎- เปล่า อยู่ที่นี่ด้วยกัน ‎- อ๋อ แบบนี้เอง
‎- ทำไมเลิกกันล่ะ ‎- เธอทิ้งฉันน่ะ
‎- อ้าว โดนทิ้งเหรอคะ ‎- เธอทิ้งฉัน
‎อยู่ดีๆ เธอก็พูดเพราะ
‎แต่อยู่ด้วยกันสามปีเต็ม ‎ก็ใช้ชีวิตยากนะ
‎ฉันเองก็อยู่กับแฟนเก่า ‎ประมาณสามปีเหมือนกัน
‎- จริงเหรอ ‎- ต้องปรับตัวเยอะเลย...
‎เราทะเลาะกันทุกวัน ‎ก็แค่อยู่กับเขาแล้วอุ่นใจ
‎- แต่เราไม่ได้รักกันแล้ว ‎- อือ
‎นี่แฟนคนแรกหรือเปล่า
‎- เปล่านะ ‎- มีคนก่อนหน้าอีกเหรอ
‎ฉันมีแฟนคนแรกตอน 18 เป็นพวกโตช้าน่ะ
‎ยังจำจูบแรกได้อยู่เลย
‎รสชาติเหมือนส้ม
‎จริงเหรอ เหมือนแก้วนี้เหรอ
‎ฉันชอบความทรงจำนั้นมาก
‎ตอนกลับมาถึงบ้าน
‎แค่ได้ยินที่เล่าก็เขินแล้ว
‎โทษที
‎รสชาติเหมือนส้มเลย
‎- อีกสักแก้วไหม ทำเพิ่มกัน ‎- ได้เลย
‎(มินาโตะมิไร โยโกฮาม่า)
‎ยินดีต้อนรับสู่มินาโตะมิไร ‎สมาร์ตเฟสติวัล 2019
‎เอาล่ะครับ ทุกท่าน
‎พร้อมจะชมดอกไม้ไฟสวยๆ หรือยังครับ
‎(ห้าทุ่ม)
‎ตรงนี้หนาวจัง
‎วันนี้แค่น้ำเปล่าเหรอ
‎อือ น้ำเปล่าพอ
‎วันนี้ขอพัก
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับกลับ
‎- วันนี้ไม่ดื่มเหรอ ‎- ไม่ล่ะ
‎ดื่มเบียร์กันเถอะ
‎- อือ... ‎- เอาไหม
‎- วันนี้ไม่สบายเหรอ ‎- ก็ได้
‎- เบียร์ ‎- สักแก้วก็ได้
‎ดื่มกันเถอะ
‎- อยากดื่มเบียร์มากเลย ‎- ฉันอ่อนมากเลย
‎- ผู้หญิงชวนแล้วปฏิเสธไม่ลง ‎- อือ เข้าใจเลย
‎- เอาเลยนะ ‎- อือ
‎- ชนแก้ว ‎- ชนแก้ว
‎- กลับมาแล้ว ‎- ยินดีต้อนรับ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎ทำงานที่มุราซากิสปอร์ตอีกกี่วัน ‎จะออกแล้วใช่ไหม
‎- จะลาออกเหรอ ‎- ยังไม่ได้บอกเจ้านายเลย
‎ก่อนออกอยากให้มีงานรอก่อนครับ
‎อือ
‎แต่จริงๆ อาทิตย์หน้า
‎ผมมีประชุมที่ ‎ร้านที่ผมอาจจะไปทำงานด้วย
‎เมื่อไม่นานมานี้ ‎ผมเจอคาเฟ่ธีมมาร์เวลในชิโมะคิตาซาวะ
‎- ในชิโมะคิตะเหรอ ‎- อือ ธีมมาร์เวล
‎เป็นคาเฟ่ของมาร์เวลเองเลยเหรอ
‎ไม่ได้เกี่ยวข้องกับค่ายมาร์เวลหรอก
‎แต่เจ้าของเป็นแฟนการ์ตูนตัวยง ‎แล้วก็พูดภาษาอังกฤษได้
‎ต่างชาติมาร้านนี้เยอะมาก ‎ก็น่าจะเป็นโอกาสที่ดี
‎- ในการฝึกภาษาด้วย ‎- ก็จริง
‎ทางร้านบอกว่า ‎ถ้ารับพนักงานจะติดต่อมา
‎- แล้วเขาโทรมาเมื่อวาน ‎- ดีเลย
‎- จังหวะเหมาะเลย ‎- แต่ยังไม่มีอะไรแน่นอนนะ
‎ต้องถามข้อมูลเพิ่มก่อน
‎นายควรทำงานในที่ที่ ‎ทำให้ตื่นเต้นและอยากไปทำงาน
‎(เที่ยงวัน)
‎ร้อนจังเลย อย่างกับซาวน่า
‎ในนี้ยังร้อนเลย
‎ตายแล้ว
‎- ขอห่วงยางหน่อย ‎- เอาไปเลย
‎ร้อนจัง
‎ว้าย
‎ดีจัง
‎วันนี้ร้อนเนอะ
‎ปืนฉีดน้ำนี่นา
‎เล่นยังไงเนี่ย
‎สนุกใหญ่เลยนะ
‎- ชุดว่ายน้ำน่ารักมากเลย ‎- น่ารักจัง
‎ซื้อที่โอกินาวะเหรอ
‎- เปล่า ซื้อในเน็ตน่ะ ‎- ไม่จริงน่า
‎- แค็ตตาล็อกออนไลน์เหรอ ‎- อือ
‎เอาห่วงยางไปเลย
‎ถึงไหม ขอบคุณค่ะ
‎แล้วฉันจะ...
‎ทำไงล่ะเนี่ย
‎คิดว่าได้ไหม
‎ระวังนะ น้ำลึกมากเลย
‎ช่วยจับเท้าไหม
‎ลึกเหรอ
‎ดีจัง สุดยอด
‎ดูดีนะ
‎ขอบคุณนะ ฉันขอนั่งดูพอ
‎ประจำเดือนมา
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- ว่าไง
‎- ดีมากเลย ‎- ลงมาไหม
‎- มีห่วงยางไหม ‎- มีสิ
‎เช็กอุณหภูมิน้ำก่อนเหรอ
‎ไม่เย็นมากนะ
‎พอลงมาแล้วพอดีมากเลยนะ ‎เพราะมีความร้อนสะสมในนี้
‎ลงด้วย ไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะครับ
‎เดี๋ยวกลับมาเหรอ
‎เธออยากไปเที่ยวกับใครมากที่สุด
‎ฉันอยากไปเที่ยวกับทุกคนเลยค่ะ
‎อยากคุยทำความรู้จักทุกคนให้มากขึ้น
‎- อือ ‎- อย่างนี้เอง
‎ช่วงนี้พี่คาโอริทำอะไรอยู่ ‎พักนี้ดูหงอยๆ นะ
‎ตอนนี้งานแสดงภาพวาดจบไปแล้ว
‎ก็เลยยังไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปดี
‎ฉันรู้สึกหมดไฟ
‎ก็อยากคุยกับคนอื่นเรื่องนี้นะ
‎แต่ยังไม่รู้จะคุยกับใคร
‎พูดตามตรง ฉันก็ไม่มี ‎ใครในบ้านที่เปิดใจคุยได้ตรงๆ
‎ฉันคิดเรื่องนั้นตลอดเลยนะ
‎ว่าพี่แคร์ความรู้สึกคนอื่นมากไป
‎แล้วก็ไม่กล้าพูดอะไร ‎ที่จะกระทบความรู้สึกคนอื่น
‎ฉันก็รู้สึกนะ
‎ยิ่งได้ยินโชเฮพูดกับเธอ ‎ตอนก่อนหน้านี้
‎ที่บอกว่าชอบคนที่พูดตรงๆ
‎นั่นไม่ใช่ฉันเลย ‎ได้ยินแบบนั้นก็เสียใจเหมือนกัน
‎แต่พี่มีข้อดีอีกตั้งหลายอย่าง ‎ที่ฉันไม่มี
‎คนอื่นก็เลยมักจะไปปรึกษาพี่
‎เวลาฉันคุยกับใคร ฉันมีด้านเดียวคือ ‎พูดแต่ความคิดฉันคนเดียว
‎ฉันไม่อยากพูดสิ่งที่คิดตรงๆ
‎- แล้วทำให้คนอื่นไม่ชอบฉัน ‎- แต่ทำให้ฉันคิดว่า
‎พี่มักจะตอบแบบสุภาพ ‎ไม่ได้พูดความจริง
‎ฉันก็อยากพูดความจริงนะ
‎อยากแสดงความรู้สึกตรงๆ
‎ฉันไม่ได้ไม่อยากทำแบบนั้น ‎แต่ฉันเองก็...
‎ไม่รู้ว่าเชื่อใจใครได้บ้าง
‎จริงๆ ฉันก็รอ ‎คนที่ฉันรู้สึกว่าเชื่อใจได้
‎ฉันก็อยากเห็นความเป็นคนมากกว่านี้
‎ฉันว่าฉันใช้คำไม่ถูก
‎ฉันอยากเห็นอารมณ์ที่ซับซ้อนของพี่
‎ฉันทำตัวเหมือนที่เคยมาตลอด ‎ถ้าเป็นสถานการณ์อื่น
‎แต่ได้ยินแบบนั้น ‎ก็ทำให้รู้ว่าคนอื่นมองฉันยังไง
‎ฉันเป็นแบบนี้มาทั้งชีวิต
‎ก็เลยไม่ได้รู้สึกว่าอยากเปลี่ยนอะไร
‎แถมไม่รู้ว่าเปลี่ยนแล้วจะได้อะไร ‎สับสนเหมือนกัน
‎ตอนนี้ฉันก็คงต้องยอมรับ ‎สิ่งที่ตัวเองเป็น
‎ลงไปจนถึงพื้นสระหรือยัง
‎- อือ เอาเท้าแตะแล้ว ‎- กลัวจัง
‎ให้ช่วยไหม
‎โอ๊ย ร้อนมากเลย ทนไม่ไหวแล้ว
‎- ร้อนเนอะ ‎- ขอไปสูดอากาศในบ้านก่อน
‎ลึกจัง
‎ว่ายน้ำมาเหรอ
‎- อือ คนอื่นว่ายน้ำอยู่ ‎- ดีจัง
‎- ร้อน ‎- ว่าไง
‎- เธอดูเหนื่อยๆ นะ ‎- ข้างนอกร้อนมากเลย
‎เป็นอะไรไหม ดื่มน้ำสิ
‎ร้อนมากเลย แล้วฮารุกะก็บอกว่า ‎เวลาฉันอยู่กับคนอื่น ฉันไม่พูดตรงๆ
‎ฉันดูไม่เปิดใจกับคนอื่น ‎ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎(ไปลองชุด โชเฮ)
‎- ไม่รู้สิ ‎- ต้องไปแล้วใช่ไหม โทษที
‎ยังมีเวลา
‎บางทีฉันก็คิดว่าเวลาอยู่กับพวกเรา ‎เธอเหมือนนางเอก
‎แต่ฉันก็ไม่ได้คิดว่า ‎นั่นคือการทำตัวสุภาพเกินไป
‎ฉันทำตัวเหมือนนางเอกเหรอ
‎ก็นิดหน่อย
‎ที่เธอต้องปิดบังความรู้สึก ‎ตลอดเวลาแบบนั้นน่าจะลำบากนะ
‎(หกโมงครึ่ง)
‎ยินดีต้อนรับกลับ
‎ไง
‎- เชา ‎- เชา
‎ซื้อของมาทำอาหารเย็นเหรอ
‎ใช่ ซื้อมาทุกอย่างเลย
‎- ทำยากไหม ‎- หิวหรือยัง
‎นิดหน่อย
‎คืนนี้ ฉันจะกินอันนี้
‎แล้วก็กลับไปสตูดิโอ ทำงานโต้รุ่ง
‎- ต้องกลับไปทำงานเหรอ ‎- อือ คืนนี้คงไม่ได้นอน
‎- ต้องส่งงานพรุ่งนี้เหรอ ‎- ใช่
‎จริงเหรอ
‎- เรามากินพาสต้าอร่อยๆ กันเถอะ ‎- นั่นสิเนอะ
‎- ให้ช่วยอะไรไหม ‎- ไม่ต้องหรอก
‎ฉันแค่ทำซอสแล้วก็เกือบเสร็จแล้ว
‎- จริงเหรอ ง่ายขนาดนั้นเลย ‎- ง่ายมาก
‎ทำยังไงดี กดด้วยมือเลยแล้วกัน
‎แบบนี้
‎- โอ้ ‎- รสชาติออกมาดีกว่าด้วย
‎แล้วเราก็...
‎- เอาไปผัดกับน้ำมันมะกอก ‎- ใช่
‎- แล้วก็เขย่าแบบนี้ ‎- โอเค
‎- แล้วก็ใส่ซอสมะเขือเทศ ‎- โอเค
‎ได้กลิ่นอะไรหอมๆ
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- ยินดีที่ได้เจอ
‎สวัสดี
‎เผ็ดมากไหมคะ
‎- กินเผ็ดได้ไหม ‎- ชอบเลยล่ะ
‎- ดีเลย แบบนั้นก็ดี ‎- ฉันชอบกินเผ็ด
‎- อยากได้อะไรไหม ‎- ไม่เป็นไร
‎น่ากินจัง
‎- จริงเหรอ ‎- ดูดีมากเลย
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ขอบคุณ
‎เชิญเลย
‎- ชนแก้ว ‎- ทานแล้วนะคะ
‎ทานแล้วนะคะ
‎ลืมซื้อขนมปังบาแก็ต
‎อร่อยจัง
‎- เผ็ด ‎- เผ็ดใช่ไหม
‎- เป็นไงบ้าง ‎- เผ็ดมาก แต่ชอบนะ
‎- เผ็ดกว่าที่คิดเหรอ ‎- อือ
‎- เอมิกะดูชอบนะ ‎- อือ อร่อยเลยล่ะ
‎วันนี้ฉันเขียนการ์ตูน
‎ตอนที่พระเอกไปเดต
‎เขาไปเดตกับสาวญี่ปุ่น
‎ฉันไม่รู้ว่าถ้าผู้หญิงมาอ่าน ‎จะมองเป็นยังไง
‎ทั้งสามคนมีเดตในฝันของตัวเอง ‎ยังไงบ้างเหรอ
‎เดตแรกที่สมบูรณ์แบบจะเป็นยังไง
‎ฉันชอบรถมาก
‎เดตแรกเราคงไปขับรถเล่นกัน
‎แล้วก็ไปท่าเรือสินค้า ‎ฉันไม่เคยไปเลย
‎เวลาเขานำเข้ารถจากต่างประเทศ ‎จะมาทางเรือ...
‎- จะไปที่นั่นเหรอ ‎- อือ
‎เขาพาฉันไปดูรถจากต่างประเทศ ‎ที่เรียงรายรอนำเข้า
‎- โอ้โฮ น่าสนุกนะ ‎- คงจะดีน่าดู
‎เธอชอบคนที่
‎ปรับการเที่ยวให้เหมาะกับเธอ
‎- แบบนั้นฉันคงดีใจมากเลย ‎- แล้วเอมิกะล่ะ
‎ฉันชอบไปหาดเอโนชิมะกับแฟนเก่า
‎- ชอบไปทะเลเหรอ ‎- ชอบมากเลย
‎อยากไปทะเลเหมือนกัน
‎- ทะเลเหรอ ‎- ทะเล
‎- อยากไปทะเลเหรอ ‎- ไม่อยากไปเหรอ
‎- ร้อนจะตาย ‎- ฉันอยากไป
‎ตอบพร้อมกันเลย "ร้อนจะตาย"
‎ฉันชอบทะเล
‎ทะเลเหรอ ฉันชอบภูเขามากกว่า
‎อยากไปทะเลมากเลย
‎- กลับมาแล้ว ‎- กลับมาแล้วเหรอ
‎- ยินดีต้อนรับกลับ ‎- ยินดีต้อนรับกลับ
‎- ทำอะไรเหรอ ‎- อาร์รับบีอาตา กินหมดแล้ว
‎- เปปเป้ทำเหรอ ‎- หิวไหม
‎- อยากกินจัง ‎- เหมือนกัน
‎- ไว้ฉันขอให้เขาทำให้ดีกว่า ‎- นั่นสิ
‎คาโอริ เราคุยกัน ‎เรื่องวันนี้หน่อยได้ไหม
‎คุยดีไหม ก็ได้นะ
‎- โทษทีที่เมื่อเช้าต้องไปทำงาน ‎- ขอตัวนะ
‎- ยูสูเกะ... ‎- ฉากยูสุเกะนี่...
‎- เขายืนแล้วมีดอกไม้ไฟเป็นฉากหลัง ‎- ดีเลยใช่ไหม
‎สวยมากเลย
‎เหมือนโฆษณาอัลบั้มฮิต ‎ของเซาเทิร์นออลสตาร์
‎เกือบหลอกผมได้แล้ว
‎- อูมิ โนะ เย่ ‎- โฆษณาอูมิ โนะ เย่ชัดๆ
‎เป็นฉากที่สวยมากเลย ‎เหมือนโฆษณาโคคา โคล่า
‎จับภาพความสดใส ‎ของหน้าร้อนและรักวัยใสได้ดีเลย
‎สวยมากเลย
‎ซีซั่นต่อไป เราต้องให้เขาทุ่มสุดตัว ‎กับรักครั้งใหม่เลย
‎แล้วเขาก็โดนทิ้ง ‎แล้วก็เซาเทิร์นออลสตาร์
‎- ดีเลยนะ ‎- สุดยอดเลย
‎- เขาคือโทระซังในยุคเรวะ ‎- ก็ดีนะ
‎- ดูดีจัง ‎- ฉากนั้นสวยมากเลย
‎เปปเป้เป็นงานนะครับ
‎เป็นผู้ชายอ่อนโยนนะคะ
‎- เป็นคนที่สอนเรื่องการคุยได้เลย ‎- ผมได้เรียนรู้เยอะเลย
‎ก่อนอื่น เขาฟังว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร
‎แล้วก็เล่าเรื่องที่คล้ายกัน ‎เพื่อเสริมหัวข้อนั้น
‎คนต้องชอบเขาเยอะมากแน่ๆ
‎แน่นอน ที่พวกเขาคุยกันตอนจิบค็อกเทล
‎เรื่องจูบแรก
‎สุดยอดเลย เขาบอกว่าจูบแรก ‎รสชาติเหมือนส้ม
‎ตอนกำลังดื่มเหล้ารสส้มอยู่
‎คนที่ฟังคงจิบค็อกเทล ‎แล้วคิดถึงจูบนั้นไปด้วย
‎คนอิตาลีนี่เก๋าเกมมากเลย
‎แล้วเขาก็บอกว่า ‎มีจูบแรกเมื่อตอนอายุ 18
‎และเป็นคนโตช้า
‎ทำให้เราคิดเลยว่า "น่ารักจัง"
‎นึกว่าคนอิตาลีส่วนใหญ่ ‎จะมีจูบแรกตั้งแต่แปดขวบ
‎ท่าดูท่าทางของจีโรลาโม ‎เราก็คิดแบบนั้นแหละครับ
‎การจะเปลี่ยนมุมมอง ‎ต่อวัฒนธรรมอิตาลีเนี่ย
‎เราต้องไล่เขาออกจากญี่ปุ่นก่อน
‎(จีโรลาโม ปันเซตตา)
‎เราต้องล้างไพ่ไม่ให้ ‎เขาข้องเกี่ยวกับวัฒนธรรมอิตาลี
‎เราน่าจะไล่จีโรลาโมกับ ‎ทาเคดะ โนบุฮิโระออกจากประเทศ
‎(ทาเคดะ โนบุฮิโระ)
‎แต่ทาเคดะไม่ได้เป็นคนอิตาลีนะ
‎เขาแค่ใจรัก
‎เขาแค่ไม่ใส่ถุงเท้าเอง
‎แล้วที่เอมิกะชวนโชเฮดื่ม ‎เป็นไงบ้างครับ
‎- น่าชื่นชมมากเลย ‎- สุดยอด
‎อยากดูอีกรอบ
‎- อาจเป็นการชวนที่ผมชอบที่สุดเลย ‎- เหมือนกัน
‎- ใช้บันไดได้ดีมาก ‎- นั่นมันมือโปรเลยครับ
‎เธอเอวบางขนาดนั้นเลยเหรอ ‎เพราะบิดตัวบ่อยมากเลย
‎- ทำตลอดเลย ‎- ทุกวัน
‎น่ารักมากเลย
‎- บิดอะไรขนาดนั้น ‎- ก็ดีนะ
‎ชุดว่ายน้ำก็น่ารักมากเลย
‎เอมิกะในชุดว่ายน้ำนี่ก็...
‎- เย้ายวนน่าดู ‎- เซ็กซี่มากเลย
‎- เธอยังเด็กแต่ดูยั่วมากเลย ‎- ยังไงกันนะ
‎ถ้าผู้ชายแก่ๆ เห็นแบบนั้น ‎ตอนไปพักรีสอร์ตช่วงหน้าร้อน
‎- คงหมอบราบคาบแก้ว ‎- จริงด้วย
‎โชว์ผิวด้านข้างเยอะมากเลย
‎แล้วก็มีสายพาดด้านหลังด้วย
‎เอมิกะเย้ายวนสุดๆ
‎- เธอรู้วิธีขายตัวเอง ‎- รู้ดีเลยล่ะ
‎(ห้าทุ่มครึ่ง)
‎ฉันแต่งตัวอยู่ในห้อง ‎แล้วพอเดินออกมา...
‎- โทษที ‎- ก็เห็นเธออารมณ์ไม่ดี
‎ฉันว่าฉันไม่เข้าใจ ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎มีคนบอกว่า ฉันไม่เปิดใจให้คนอื่น
‎- ฮารุกะพูดเหรอ ‎- อือ
‎แต่ฉันก็รู้สึกว่า ฉันแค่เป็นตัวเอง
‎ก็เลย...
‎ไม่เข้าใจว่าทำไมคนอื่นถึงคิดแบบนั้น
‎อือ
‎ก็มีเรื่องที่...
‎ฉันรู้ว่านายจะได้ฟัง ‎ถ้าได้ดูตอนรายการฉาย
‎ฉันจะบอกนายเลย ‎เพราะไม่อยากให้นายรู้จากตรงนั้น
‎ฉันชอบนายมาสักพักแล้ว
‎ฉันได้ดูแล้ว...
‎ตกใจเลยล่ะ
‎นายพูดกับฮารุกะว่า
‎ชอบคนที่พูดตรงๆ มากกว่า
‎ฉันพูดแบบนั้น
‎- ได้ยินแบบนั้นฉันก็เจ็บเลย ‎- ทำไมล่ะ
‎ฉันก็พยายามพูดตรงๆ นะ
‎แต่ก็ตรงได้ ‎เท่าที่ไม่ทำร้ายความรู้สึกคนอื่น
‎ฉันก็คิดแบบเดียวกับฮารุกะมาตลอดนะ
‎ฉันคิดอยู่เรื่อยๆ เลยว่า ‎เธอพูดเพื่อ...
‎ไม่ให้บาดหมางกันหรือเปล่า ‎หรือเธอยังกั๊กอยู่ไหม
‎ฉันอยากให้ทุกคนเข้ากันได้ดีนี่นา
‎แต่มันไม่ได้เหมาะสำหรับทุกคนหรอก
‎ถามอะไรหน่อยได้ไหม
‎อือ
‎ฉันเองก็สนใจเธอมากนะ...
‎ตั้งแต่แรก
‎- ขอบคุณ ‎- ฉันว่าเธอนิสัยดี เป็นคนน่ารัก
‎แต่ถ้ามีใครถามเรื่องเธอ ‎ฉันก็จะเฉไฉไปเรื่องอื่น
‎เรามีเพื่อนกลุ่มเดียวกันใช่ไหม
‎- อือๆ ‎- ฉันไปดื่มกับพวกนั้น
‎- พวกนั้นบอกว่าเธอมีคู่หมั้นแล้ว ‎- หมั้นเหรอ
‎- ฉันเนี่ยนะ ‎- มีคนบอกฉันหลายคนเลย
‎พี่เคนนี่ก็พูด
‎แล้วฉันก็ยอมรับ
‎จากมุมของฉัน
‎ถ้าเธอมีคนที่คบอยู่แล้วก็คงไม่แปลก
‎ฉันเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีกับตัวเอง
‎เพราะไม่มีอาชีพที่แน่นอน
‎- ก็... ‎- มีแฟนอยู่แล้วก็ไม่เป็นไร แต่มีไหม
‎ก็จริงนะที่ฉันเลิกกับแฟนช่วงปีใหม่
‎แต่หลังจากนั้น...
‎ฉันทำงานวาดภาพประกอบ ‎เป็นนักวาดอิสระ
‎ฉันเองก็ไม่ค่อยชอบปฏิเสธงาน ‎หรือต่อรองราคา
‎อือ การจัดการก็วุ่นวายอยู่นะ
‎มีคนที่ฉันพึ่งพาเขาเรื่องนี้
‎กับคนนั้น...
‎ไม่ใช่ว่าเราอยู่มัธยมปลาย ‎กันสักหน่อย
‎เราไม่ต้องประกาศว่าคบกันอยู่ไหม ‎ฉันเลยไม่ได้บอกใคร
‎เพราะมันไม่สำคัญ
‎แต่มองจากมุมคนอื่น
‎อาจจะดูเหมือนเรายังคบกัน
‎ไม่ใช่เรื่องที่ต้องประกาศให้โลกรู้
‎ใช่ แต่หลังจากนั้น ‎ฉันก็ไม่ได้ไปเจอเขาอีก
‎แต่เราก็ยังติดต่อกัน
‎- ส่วนใหญ่ก็คุยเรื่องงาน ‎- คุยงานเนอะ
‎แต่เราไม่เคยหมั้นกันนะ
‎สุดท้ายแล้ว ฉันก็เลิกกับเขา
‎เพราะตอนนั้นฉันชอบนายมาก
‎ฉันไม่ได้ให้เขามาช่วยเรื่องงานด้วย
‎- เธอปล่อยเขาไปเหรอ ‎- อือ ตอนนี้ฉันทำทุกอย่างเอง
‎ขอโทษนะที่เธอรู้สึกว่า ‎ต้องทำแบบนั้นเพื่อฉัน
‎- ไม่หรอก ‎- ฉันผิดเอง
‎ไม่ใช่ความผิดของนายเลย
‎เหมือนกัน ฉันก็ได้ยินว่านายมีแฟน
‎ฉันเลยคิดว่า ‎"แน่ล่ะ เขาคงมีแฟนแล้ว"
‎ฉันมีแฟนเหรอ
‎ฉันไม่มีแฟนนะ
‎ฉันว่าเราคงเข้าใจกันผิดทั้งคู่
‎ถึงฉันจะนอนกับผู้หญิงไปทั่วก็เถอะ
‎ฉันไม่มีแฟนนะ พูดจริงๆ
‎เราคิดมากกันไปเองสินะ
‎ใช่
‎งั้นไว้ไปดื่มกันนะ
‎- เอาสิ ‎- ไว้ไปดื่มกัน
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)